หนังสือเมล็ดพันธ์แห่ปรีชาญาณ เล่ม 5 หน้า107-108

นานมาแล้ว มีชาวอินเดียนพื้นเมืองในทวีปอเมริกากำลังไปตามทางที่นำไปสู่ที่ตั้งบ้านเรือนของพวกเขา ขณะที่พวหเขาวิ่งกระต่ายตัวหนึ่งวิ่งกระโดดออกมาจากพุ่มไม้ และนั่งอยู่ข้างหน้าพวกเขา

ชาวอินเดียนกลุ่มนั้นหยุดวิ่ง เพราะกระต่างยังไม่ยอมวิ่งหนีไปที่อื่น มันยังคงนั่งขวางทางอยู่อย่างเดิม พวกเขายิงธนูไปที่กระต่าย แต่ลูกธนูกลับแล่นกลับมาโดยไม่มีเลือดเปื้อนเลย

พวกเขายิงธนูไปที่กระต่ายอีก ตอนนี้กระต่ายหายไปแล้ว แต่มีชายชรามายืนแทนที่ตรงนั้น ชายชราดูอ่อนแรงและไม่สบาย

ชายชราขออาหารและขอที่พักด้วย แต่ชาวอินเดียนไม่สนใจฟัง พวกเขาเดินกลับไปยังที่พัก

ชายชราเดินไปอย่างช้าๆ บนทางเดิน จนถึงหมู่บ้านหน้ากระโจมแต่ละแห่ง เขาเห็นหนังสัตว์แขวนอยู่บนเสาไม้ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของแต่ละเผ่าที่อาศัยอยู่ในกระโจมนั้น

เขาหยุดที่กระโจมแรก ที่นั่นมีหนังของหมาป่าแขวนอยู่ชายชราขอเข้าไปข้างใน แต่เจ้าของกระโจมไม่ยอม พวกเขาพูดว่า “เราไม่ต้องการคนป่วยที่นี่”

ชายชราเดินต่อไปยังกระโจมที่สอง ที่นั่นมีกระดองเต่าแขวนอยู่ แต่เผ่านี้ไม่ยอมให้ชายชราเข้าไปอยู่ด้วย

ชายชราพยายามเดินต่อไปยังกระโจมถัดไป เขาเห็นหนังของตัวบีเวอร์ ที่นั่นไม่ต้องรับชายชราเช่นกัน

กระโจมของเผ่าที่มีหนังกวางก็ใจร้ายเช่นเผ่านอื่น พวกเขาไม่ยอมให้ชายชราเข้าไปในกระโจม และกระโจมอื่นๆที่แขวนเหยี่ยมนกปากยาว และนกกระสาก็ไม่ต้อนรับเขา

ที่สุดชายชราก็มาถึงกระโจมที่มีหนังหมีแขวนอยู่ ชายชรานึกในใจว่าจะลองขอที่พักอีกสักครั้ง ที่นั่นมีหญิงชราอาศัยอยู่ เธอนำอาหารมาให้ชายชราทาน และปูหนังสัตว์ที่อ่อนนุ่มให้เขานอน

ชายชราขอบใจเธอ และบอกเธอว่าเขาไม่สบายมากเขาขอร้องให้เธอไปเก็บสมุนไพรบางชนิดในป่ามาให้เขาทานเพื่อช่วยให้เขาหายป่วย

หญิงชราไปเก็บสมุนไพรตามที่ชายชราบอก นำมาให้ชายชรา ในไม่ช้าเขาก็หายป่วย

สองสามวันต่อมา ชายชราก็ป่วยอีก เขาบอกให้เธอไปเก็บรากไม้และใบไม้ เธอทำตามที่เขาบอก อาการของเขาก็ทุเลา

ชายชราป่วยอีหลายครั้ง แต่ละครั้งที่เขาป่วยเขาจะบอกให้หญิงชรานำสมุนไพรมารักษาเขา เธอจำต้นไม้ที่เขาบอกเธอได้ทุกชนิด

ในไม่ช้าหญิงผู้นี้ก็มีความรู้เกี่ยวกับการรักษาโรคด้วยสมุนไพรมากกว่าคนอื่นในกระโจม

วันหนึ่งชายชราบอกกับหญิงนั้นว่าสิ่งหนึ่งที่ยิ่งใหญ่ในโลกคือสอนให้ช่าวอินเดียนพื้นเมืองรู้จักความลับของการเยียวยารักษาโรค“ข้าเดินทางมา ทั้งป่วย ทั้งหิว ทุกเผ่าไม่ต้อนรับข้า ไม่มีใครเปิดผ้าที่ปิดหน้ากระโจมให้ข้าเข้าไป มีแต่เจ้าเท่านั้นที่ยอมเปิดผ้าหน้ากระโจมและเชื้อเชิญข้า”

“เจ้าผู้สืบเชื้อสายมาจากเผ่าหมี ต่อไปนี้ชาวอินเดียนเผ่าอื่นๆ จะมาเจ้าเพื่อให้ช่วยรักษาโรค และเผ่าหมีของเจ้าจะยิ่งใหญ่และเข้มแข็งที่สุด เจ้าจะสอนให้พวกเขารู้เกี่ยวกับต้นไม้ ใบไม้ รากไม้ เพื่อจะเก็บมาไว้รักษาโรคภัยไข้เจ็บ”

หญิงชราแหงนหน้าเพื่อโมทนาขอบพระคุณ ชายชราหายไปแล้ว ไม่มีใครอยู่ที่นี่ตรงนั้น นอกจากกระต่ายที่วิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ความดีที่ท่านกระทำจะได้รับการตอบแทนในอาณาจักรสวรรค์