โดย...ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศ อัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ

วันพุธสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์

บทอ่านจากหนังสือประกาศกอิสยาห์               อสย 50.4-9

“พระเจ้าได้ประทานให้ข้าพเจ้ามีลิ้นของผู้ที่พระองค์ทรงสอน
เพื่อข้าพเจ้าจะได้รู้จักพูดจาให้กำลังแก่ผู้เหนื่อยอ่อน
ทุกๆเช้าพระองค์ทรงปลุกข้าพเจ้าให้ลุกขึ้นมาฟังเยี่ยงศิษย์
พระเจ้าทรงเปิดหูข้าพเจ้า
ส่วนข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่ขัดขืน ไม่ได้ถอยหลัง
ข้าพเจ้าได้หันหลังให้แก่ผู้โบยตีข้าพเจ้า
ยื่นแก้มให้แก่ผู้ที่ดึงเคราข้าพเจ้า
ข้าพเจ้ามิได้ปิดหน้าหนีการสบประมาท และการถ่มน้ำลายรด
พระเจ้าทรงช่วยเหลือข้าพเจ้า
ฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงไม่ขายหน้า
ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงลอยหน้าลอยตาเหมือนหินเหล็กไฟ
เพราะทราบว่า ข้าพเจ้าจะไม่ได้รับความอับอาย
ผู้ที่แก้แทนข้าพเจ้าอยู่ใกล้ๆ
ใครจะสู้คดีกับข้าพเจ้า ก็ให้เขามาปรากฏตัวที่ศาลด้วยกัน
ใครที่เป็นปฏิปักษ์กับข้าพเจ้า ก็ให้เขาเข้ามาเผชิญหน้ากับข้าพเจ้าเถิด นี่แน่ะ พระเจ้าทรงช่วยเหลือข้าพเจ้า ใครจะกล้าตัดสินลงโทษข้าพเจ้าเล่า?”

เพลงสดุดี สดด 69.7-9, 20-21, 30, 32-33

ก)เพราะเห็น แก่พระองค์ ทรงศักดาข้าฯต้อง ทนขายหน้า ทุกแห่งหน
ถูกเหยียด หยามจากพาล มารผจญถึงแม้ ดิ้นรน ไม่พ้นไป
ชั้นกับ พี่น้อง ของข้าฯเหมือนคน แปลกหน้า มาจากไหน
เสมือนคน ต่างถิ่น ดินแดนไกลในครอบครัว ข้าฯไซร้ ก็เช่นกัน
ในเรื่อง พระนิเวศ ของพระเจ้าใจข้าฯ ร้อนผ่าว เฝ้าหุนหัน
มีแต่คำ เหยียดหยาม มากำนัลให้ข้าฯ ทุกวัน เป็นอัตรา

ข)หัวใจ ข้าฯแทบแยก แตกพินาศ ถูกเขา สบประมาท สุดทนไหว
ไร้คน ช่วยเหลือ หรือเห็นใจคนปลอบ โยนไซร้ ก็ไม่มี
ข้าฯหิว เขาบิดพลิ้ว ยื่นยาพิษแสนระกำ ช้ำจิต สุดหน่ายหนี
ยามกระหาย สิ่งที่ให้ ใช่วารีเป็นน้ำ ใสขจี ส้มสายชู

ค)และข้าฯ จะซ้อง ร้องเพลงขับเห่ บรรเลง เพลงประสาน
สรรเสริญ เจ้าฟ้า พระภูบาลอัศจรรย์ บันดาล ช่วยรอดมา
ข้าฯจะ ประกาศ ความยิ่งใหญ่พระผู้ เกรียงไกร ทุกทิศา
ขอบพระคุณ อุ่นเกศ ทรงเมตตาดังนี้ ทุกทิวา และราตรี

ง)เมื่อคน ขัดสน เห็นดังนี้เขาจะ ยินดี โดยประสงค์
ผู้ศรัทธา พระเจ้า ยิ่งมั่นคงทั้งจัก เสริมส่ง กำลังใจ
พระเจ้า ฟังคำ ภาวนาขอผู้ ทนทรมา น้ำตาไหล
วอนขอ พระองค์ ผู้ทรงชัยโปรดช่วย โดยไว ตามต้องการ
พระไม่ ลืมคน ของพระองค์ซื่อสัตย์ มั่นคง อธิษฐาน
ยามไร้สุข ทนทุกข์ ทรมานถูกขัง ยังสถาน ไร้เสรี

บทอ่านจากพระวรสารนักบุญมัทธิว          มธ 26.14-25

เวลานั้น คนหนึ่งในสาวกสิบสองคนชื่อยูดาส อิสคาริโอท ได้ไปหาพวกมหาปุโรหิต ถามว่า “พวกท่านจะให้ข้าพเจ้าเท่าไร แล้วข้าพเจ้าจะมอบเขาให้พวกท่าน?” พวกนั้นตกลงให้เงินสามสิบเหรียญ ตั้งแต่นั้นมา ยูดาสก็คอยหาโอกาสที่จะมอบพระองค์
ในวันแรกแห่งเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อ พวกสาวกเข้ามาทูลถามพระเยซูเจ้าว่า “พระอาจารย์จะให้เราเตรียมปัสกาสำหรับพระองค์ที่ไหน?” พระเยซูเจ้าตรัสตอบว่า “จงไปในกรุง ไปหาผู้หนึ่งบอกเขาว่า ‘พระอาจารย์บอกว่า เวลากำหนดของเราใกล้เข้ามาแล้ว เราจะกินปัสกาศิษย์ของเราที่บ้านของท่าน’” พวกสาวกก็กระทำตามรับสั่งและจัดเตรียมปัสกา

ครั้นถึงเวลาค่ำ พระองค์ก็เสด็จมาร่วมเสวยกับสาวกทั้งสิบสอง ขณที่รับประทานกันนั้น พระองค์ตรัสว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนหนึ่งในพวกท่านจะทรยศต่อเรา” พวกสาวกพากันเป็นทุกข์อย่างมาก ต่างทูลถามว่า “พระอาจารย์,เป็นข้าพเจ้าหรือ?” พระองค์ตรัสตอบว่า “ผู้ที่เอาอาหารจิ้มในชามเดียวกับเรา ผู้นั้นแหละจะทรยศเรา ส่วนบุตรแห่งมนุษย์กำลังจากไปตามที่มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ แต่วิบัติแก่ผู้ทำให้บุตรแห่งมนุษย์ถูกมอบ จะเป็นการดีกว่าสำหรับผู้นี้หากเขาไม่เกิดมาเสียเลย”

ยูดาสผู้ทรยศพระองค์ก็ทูลถามบ้างว่า “พระอาจารย์ครับ ใช้ข้าพเจ้าหรือไม่?” พระองค์ตรัสตอบว่า “ใช่แล้ว”

ข้อคิด

สองพันปีที่แล้ว พระเยซูเจ้าเกิดมาเพื่อรักและรับใช้ชีวิตมีแต่ให้กลับได้รับการทรยศหักหลังเป็นการตอบแทน เริ่มตั้งแต่พวกผู้ใหญ่หาเรื่องใส่ร้ายป้ายสีพระองค์ เปโตรปฏิเสธพระองค์ ยูดาสทรยศ บรรดาศิษย์วิ่งหนีเอาตัวรอด ชาวบ้านตะโกน “เอามันไปตรึงกางเขน”
ปัจจุบัน พระเยซูเจ้ายังคงตกในชะตากรรมเดิมๆ คริสตชนหลายคนหาเรื่องใส่ร้ายป้ายสีพระศาสนจักรของพระองค์ บางคนปฏิเสธข้อกำหนดของพระองค์ บางคนทิ้งวัดบางคนหาประโยชน์จากวัด บางคนสาปแช่งพระสงฆ์ของพระองค์ ฯลฯ ท่านเล่าจะเข้าไปเป็นหนึ่งในจำนวนนั้นหรือไม่ หรือจะเลียนแบบพระแม่มารีอา ยืนเคียงข้างพระองค์ตลอดไป
.....................................................................................