 | |
 |
| |
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พระเจ้าได้ทรงเรียกนิ้วทุกนิ้วมาเข้าประชุม เพื่อจัดตำแหน่งของนิ้วต่างๆ |
|
|
| |
นิ้วอื่นๆมากที่สุด และทรง เสกให้นิ้วโป้งเป็นนิ้วที่สั้นที่สุด เพื่อไม่ให้รังแกผู้อื่น ได้อีกต่อไป |
| | |
| | | |
นิ้วต่อไป มีนิสัยถือตนว่าตัวเองมีอำนาจ ชอบใช้อำนาจสั่งโน่นสั่งนี่ พระเจ้าจึงทรงตั้งชื่อนิ้วนี้ว่า นิ้วชี้ และทรงวางนิ้วชี้ไว้อยู่ข้างๆนิ้วโป้งเพื่อนิ้วโป้งจะได้เกรงกลัวจนไม่กล้าเกเร หรือกลั่น แกล้งใครอีก |  | |||||
 | ||||||
นิ้วต่อไปมีนิสัยรักความยุติธรรม มีความกล้าหาญและรักความถูกต้องพระเจ้าจึงทรง เสก ให้นิ้วนี้เป็นนิ้วที่ยาวที่สุด เพื่อที่จะคอยดูแลนิ้วอื่นๆได้ และได้วางไว้ข้างๆนิ้วชี้ เพื่อคอยเตือนสตินิ้วชี้ ให้รู้จักใช้อำนาจที่มีอย่างยุติธรรม และ | ||||||
| |
ด้วยนิสัยรักความยุติธรรม นี่เอง พระเจ้าจึงทรงตั้งชื่อนิ้วนี้ว่า นิ้วกลาง |
|
|
|
|
| |
บางทีพระเจ้าอาจทรงอยากบอกอะไรเราจากนิ้วของเราเอง พระองค์ทรงเสกนิ้วโป้งให้สั้นๆดูน่าเกลียด เพื่อจะเตือนเราว่าถ้าเรา เป็นคนเกเร นิสัยไม่ดี ถึงแม้ว่าเราจะดูดีอย่างไร เราก็จะเป็นคนน่า เกลียดในสายตาคนอื่น ไม่มีใครอยากจะสมาคมด้วย พระองค์จับนิ้วชี้ไว้ข้างๆนิ้วโป้งเหมือนจะเตือนเราว่า บางทีคนที่เกเรมากๆ ก็อาจต้องให้คนที่มีอำนาจเหนือเขาหรือคนที่เขา เคารพเชื่อฟัง ดูแลเขา จึงจะทำให้เขาหยุดนิสัยเสียนั้นได้ พระองค์ทรงจัดนิ้วชี้ไว้ข้างนิ้วกลาง เพื่อเตือนเราอีกว่าถ้าเรามีอำนาจอยู่ในมือ เราก็ต้องใช้มันอย่างถูกต้องและยุติธรรม พระองค์ทรงสร้างนิ้วก้อยและนิ้วนางไว้อยู่ข้างกันเพื่อบอกเรา ว่า...มิตรภาพที่ดีนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของความรัก และไม่มีความรัก แท้จริงใดๆในโลกที่ปราศจากมิตรภาพและการให้อภัยเช่นกัน... |
| |
แหล่งที่มา : แม่พระยุคใหม่ |
