บางครั้งเราก็มองข้ามสิ่งเล็กๆน้อยๆไป
เพียงเพราะใช้เวลาสั้นๆในการตัดสินสิ่งนั้นว่า “ไร้สาระ”
หลายวันก่อน เพื่อนคนหนึ่งถามผมว่า “ทำไมต้องมียางลบอยู่บนหัวดินสอ”

ผมไม่ได้สนใจและใส่ใจกับคำถามนั้นสักเท่าไหร่
เพียงแค่รู้สึกว่าเป็นคำถามที่ไม่มีสาระอะไรเสียเลย
แต่ก็อดไม่ได้ที่จะตอบเล่นๆไปว่า “ก็คงมีเพื่อความสะดวกมั๊ง
หรือไม่ก็ช่วยให้คนขี้ลืมที่ชอบวางยางลบไม่เป็นที่เป็นทางได้มี ยางลบใช้มั๊ง”

เพื่อนของผมก็อมยิ้ม ก่อนที่จะตอบผมสั้นๆว่า “ไม่ใช่”
“อ้าว... งั้นเพราะอะไรล่ะ” ผมอดที่จะถามไม่ได้
ก็เพราะว่า “คนเราสามารถทำผิดกันได้”
ผมนิ่งไปครู่หนึ่ง หลังจากที่ได้ยินคำตอบ  และปล่อยให้เจ้าของคำถามเดินจากไปโดยที่ไม่ได้อธิบายอะไรมากไปกว่าคำตอบ   สั้นๆของเขาเท่านั้น

คำถามของเพื่อนที่ผมเคยมองว่ามันไร้สาระ
กลับทำให้ผมเก็บมาคิดแทบทุกขณะที่สมองว่าง
เย็นวันนั้น ผมจึงหยิบโทรศัพท์กดข้อความส่งถึงเพื่อนๆด้วย    ประโยคที่ซ้ำกัน

“ทำไมต้องมียางลบอยู่บนหัวดินสอ”
เพราะคนเรามีสิทธิ์ทำผิดกันได้
แต่จงจำไว้ว่า ... เราไม่ควรใช้ยางลบให้หมดก่อนดินสอ
เพราะนั่นอาจหมายความว่า เรากำลังทำผิดซ้ำๆจนความผิดนั้นอาจสายเกินแก้”

หรือไม่เข้าใจ ... นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการมากสักเท่าไหร่

แต่สิ่งที่ผมอยากได้รับ   คือ  เพื่อนของผมจะคิดต่อจากความคิดของผมอย่างไรและลึกๆผมก็แค่หวังว่า   เพื่อนของผมคงจะกล้าเผชิญหน้ากับความผิดพลาดและไม่ประมาทในการใช้ชีวิตและยอมรับการกระทำของตัวเอง...

เพียงแค่นั้น ผมก็หมดห่วง   และเพื่อนๆที่ได้อ่านแล้วคิดอย่างไร    “ทำไมต้องมียางลบอยู่บนหัวดินสอ”

ที่มา : แม่พระยุคใหม่ นิตยสารราย 2 เดือน
ฉบับที่ 149 ปีที่ 26 กันยายน – ตุลาคม 2006-2549