พระเยซูเจ้าตรัสว่า “เราไม่พิพากษาผู้ใด” ถึงแม้   “ผู้ใดได้ยินวาจาของเรา แล้วไม่ปฏิบัติตาม    เราก็ไม่ตัดสินลงโทษเขา เพราะเราไม่ได้มาเพื่อตัดสินลงโทษโลก แต่มาเพื่อช่วยโลกให้รอดพ้น” (พระวรสารยอห์น ๘:๑๕, ๑๒:๔๗)

คำพูดของพระองค์เป็นสัตย์จริง ชีวิตของฉันเป็นพยานถึงคำพูดของพระองค์ ตัวของฉันการกระทำของฉัน   จิตใจที่อ่อนแอของฉัน พิพากษาตัวฉันเอง ขับไล่วิญญาณของฉันเอง ให้ห่างไกลจากความรักของพระเจ้า

วันนี้ ฉันยังไม่ได้ระลึกถึงองค์พระผู้เป็นเจ้า ฉันยังอายที่จะสวดภาวนา อายที่จะเดินมาเข้าเฝ้าพระเจ้า   อายที่จะรับฟังพระวาจา อายที่จะร่วมมิสซาบูชาขอบพระคุณ อายที่จะเข้าคูหาสารภาพและรับศีลอภัยบาป ฉันอ้างว่ายังไม่ถึงเวลา แต่ลึกๆในใจฉันรู้ว่า แท้ที่จริงแล้วฉันอาย ฉันปิดกั้นตัวฉันเองจากความรักของพระเจ้า เพราะความอายห่อหุ้มตัวฉันอยู่ อายสายตาของเพื่อนบ้าน อายคำถากถางของคนรอบข้าง อายตัวเอง อายโดยไม่มีสาเหตุ ฯลฯ ฉันยินยอมตกอยู่ในสถานะบาปเพราะความอาย์