คุณพ่อวัชศิลป์ กฤษเจริญ สัมภาษณ์

ตอนที่ 1 : ชีวิตเด็กหอ

คุณอ้วนใช้ชีวิตอยู่ในหอพักนักเรียนประจำโรงเรียนเซนต์เมรี่(ซาเลเซียน) อุดรธานี เป็นเวลา 4 ปี ชีวิตในหอพักทำให้เธอได้สัมผัสความรักของพระเจ้าโดยผ่านทางชีวิตของซิสเตอร์และกิจกรรมต่างๆที่ซิสเตอร์ได้ดูแลเอาใจใส่เธอ จนทำ ให้เธอโหยหาบรรยากาศเช่นนั้น แม้จะจบการศึกษาไปนานแล้ว

ตอนที่ 2 : เธอเป็นคริสต์ 90 เปอร์เซ็นต์แล้ว

คุณอ้วนเคยเรียนอยู่ในโรงเรียนคาทอลิก เมื่อประกอบอาชีพแล้ว แล้วยังคงมีความรักและความผูกพันกับพระเจ้าและพระแม่มารี      เธอไปร่วมพิธีมิสซาฯทุกวันอาทิตย์ จนใครๆนึกว่าเธอเป็นคริสต์แล้ว ที่สุดเธอได้เรียนคำสอนนาน 9  เดือนเพื่อ เติมเต็มการเป็นคริสต์ 90 เปอร์เซนต์ของเธอ

ตอนที่ 3 : ตอบแทนพระคุณของพระเจ้า

เมื่อคุณอ้วนได้เข้าเป็นคาทอลิก เธอรู้สึกว่าชีวิตของเธอแม้ว่าจะสุขบ้างทุกข์บ้าง แต่พระเจ้าไม่เคยทอดทิ้ง ทรงอุ้มเธอไว้เสมอ ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจสมัครเข้าเป็นอาสาสมัครประกาศข่าวดีประจำวัด แบ่งปันความรักของพระเจ้า ให้กับผู้ที่มีความต้องการ เพื่อเป็นการตอบแทนพระคุณของพระเจ้าที่ทรงรัก เธอและครอบครัว

ตอนที่ 4 : ป้าอ้อยกลับมาหาพระเจ้าอีกครั้งหนึ่ง

คุณอ้วน อาสาสมัครประกาศข่าวดีประจำวัด เริ่มงานแรก โดยการประกาศตนว่าเป็นคาทอลิกในการบรรยายของเธอแห่งหนึ่ง หลังจากลงจากเวที ป้าอ้อย(64ปี)เดินมาพบและบอกว่าเคยเป็นคาทอลิกแต่ไม่ได้เข้าวัดตั้งแต่อายุ 14 ปี อยากจะเข้าวัดอีกครั้งหนึ่งแต่ไม่รู้จะทำอย่างไร คุณอ้วนจึงรีบดำเนินการทันที

ตอนที่ 5 : ประกาศข่าวดีในสนามแบตฯ

คุณอ้วนไปออกกำลังด้วยการเล่นแบตฯกับครอบครัวและเพื่อนๆ การแพ้ในเกมทำ  ให้เธอประหลาดใจที่เพื่อนร่วมก๊วนของเธออุทานคำว่า “God never forget me” ทั้งๆที่ ไม่ไดเป็นคาทอลิก งานประกาศฯของเธอจึงเริ่มต้นขึ้น

ตอนที่ 6 : ประกาศข่าวดีในคุก

คุณอ้วนมีโอกาสร่วมงานกับสมาชิกสมาคมสตรีไทยคาทอลิกในการไปเยี่ยมผู้ที่ถูกจองจำในคุกที่มหาชัย    ที่นั้นเธอได้พบกับแม่ลูกสองที่ต้องถูกจองจำเพราะคดีความบางประการจนครอบครัวของเธอหมดความอดทนและผู้อำนวยการสถานฯ ที่มีน้ำใจงดงาม มิตรภาพในสถานจองจำแห่งนี้ คงต้องเป็นหนังเรื่องยาวอย่างแน่นอน